Gezien: Canto Ostinato
Geplaatst door: Finn | maandag 6 april 2009
Labels: Live, Muziek
Het bezoek aan de Doelen in Rotterdam is altijd een plezier. In dit vroege aprilweekeinde stonden Steve Reich en Simeon ten Holt op het programma. Steve had een monotoon stuk voor zes piano’s in elkaar geflanst (Six Pianos uit 1973), die geen indruk achterliet. Hij kan een potje breken, maar dit was ‘m niet. Interesse ging vooral uit naar het stuk van ten Holt die hem onsterfelijk maakte.
Musici kunnen Canto Ostinato uitvoeren op één, twee, drie, zes piano’s; het maakt niet zo veel uit. Er is bladmuziek, maar die mogen zij naar believen spelen. Het begin is altijd hetzelfde en ergens halverwege is een moment waar alle lijntjes bijeen komen in het ‘thema’. Ook de lengte van de compositie is niet voorgeschreven.
De toon van het stuk is lyrisch, bijna sprookjesachtig, met hier en daar een dissonante noot. Aangezien het stuk nogal lang kan zijn, rijst voor sommigen de vraag ‘hoeveel lyriek kan je aan’. Het werd een klein uur en meer moest het ook niet zijn. De uitvoerenden, studenten van het Codarts, weerden zich kranig, maar raakten bij de overgangen nogal eens de weg kwijt en wisten niet genoeg kracht in het stuk te leggen om drie uur te rechtvaardigen. Maar Canto Ostinato kan gelukkig tegen een stootje.
