Wij delen onze obsessies, fascinaties, interesses, passies en overige overdenkingen graag met de buitenwereld.
Geplaatst door: Sven | dinsdag 9 maart 2010
Labels: Film, Inspiratie
Het Britse Film Instituut heeft een gerestaureerde versie van Alice in Wonderland uit 1093 uitgebracht. Deze 35mm film is geregisseerd door Cecil Hepworth en Percy Stow.
Deel dit via StumbleUpon
Geplaatst door: Sven | woensdag 24 februari 2010
Labels: Concept, Film, Inspiratie, Interactief, Social Media, Theater
De manier waarop wij films maken, kijken en distribueren is erg verandert door het internet. Niet alleen door Torrent websites en P2P-netwerken, maar ook in grote mate door YouTube. Je bent tegelijkertijd bezoeker, regisseur en criticus. Filmtheater De Uitkijk in Amsterdam bedacht Upload Cinema: een filmclub die de beste webfilms naar het witte doek brengt. Elke eerste maandag van de maand kun je 90 minuten aan thematisch geselecteerde youTube-films bekijken.
Het thema in maart is 'Activisme op Internet': 'We laten zien hoe mensen de kracht van video en internet gebruiken om een statement te maken, of beter nog: verandering teweeg te brengen. Deze editie wordt geproduceerd in nauwe samenwerking met het Movies That Matter Festival (een initiatief van Amnesty International). Gastcurator is Taco Ruighaver, directeur en hoofd programmering van het festival.'
Op dit moment is Upload Cinema actief in De Uitkijk (Amsterdam), Cinerama (Rotterdam) en Filmhuis Den Haag.
Bekijk de website
Geplaatst door: Sven | vrijdag 17 april 2009
Labels: Film, Inspiratie, Webdesign
Page 71 kreeg een last-minute opdracht van Revolver om een website te maken voor de film Crips, Strapped 'n Strong. Het was een race tegen de klok aangezien de film gister is uitgekomen.
Crips gaat over het gewelddadige leven van een Haagse gang, de Crips, bestaande uit een groep Antillianen en Surinamers, die zich bezighoudt met gewapende overvallen, drugshandel en gangsta rap. De film brengt op vrijwel ongecensureerde wijze een cultuur van geweld in beeld en weet bovendien door te dringen tot de gedachten en gevoelens, die achter de gezichten van de gangster schuilgaan.
De film is gemaakt door Joost van der Valk en Mags Gavan, en geproduceerd door Pieter van Huystee Film en Revolver.
Bekijk de website
Geplaatst door: Sven | donderdag 9 april 2009
Labels: Concept, Film, Inspiratie
Even lekker een potje relativeren...
Geplaatst door: Sven | donderdag 5 maart 2009
Labels: Film, Reclame, Viral
Oud academie-klasgenoot Eelco heeft meegedaan aan de commercialwedstrijd van KIT KAT. Zie hier zijn erg grappige inzending. 
Bekijk de commercial
Geplaatst door: Finn | maandag 2 februari 2009
Labels: Film
Mensen zijn niet altijd zichzelf in het bijzijn van anderen. Op een onderhuidse wijze brengt regisseur Ruben Östlund de invloed van omstanders en omstandigheden pijnlijk helder in beeld. De titel van de film maakt subtiel duidelijk dat dit zelfcorrigerende gedrag niet zo vrijwillig is.
In vijf losstaande, door elkaar vertelde verhalen volgen we twee puberende meisjes op stap, een actrice die een busreis maakt, een rechtvaardige lerares, een patriarch met oogletsel en een aangerande jongeman die heel verschillend reageren op het probleem waarin ze zich bevinden. Kleine veelzeggende scènes onderbouwen hun gedrag en maken de karakters herkenbaar en geloofwaardig.
De observerende cameravoering en het overtuigende spel in Involuntary versterken een gevoel van ongemakkelijkheid. Met name de scène waarin de handwerkleraar excuses eist van de lerares, nadat zij hem terecht wees op de mishandeling van een leerling komt flink aan. Dit is geen feelgood- of actiefilm, maar een klein meesterwerk die het zien waard is.
Geplaatst door: Finn | maandag 26 januari 2009
Labels: Film
Regel nummer 1: spoken bestaan niet. Niet makkelijk vol te houden als de een na de andere scholiere op merkwaardige wijze aan haar eind komt. Een op een zijspoor gezette politieman heeft de taak om de identiteit te achterhalen van het spook dat in Hong Kong dood en verderf zaait, en belangrijker, hoe deze nachtmerrie te stoppen.
Met zijn alcoholische superieur aan zijn zijde begint een woeste achtervolging langs verlaten zwembaden, ziekenhuizen en scholen, die hem steeds dichter naar hemzelf en zijn privéleven voert. Het lijkt goed te komen maar helaas is er ook nog regel 1 van het horrorgenre: iedereen gaat er aan. O ja, regel nummer 1 van recensies: niet lezen voor de film is gezien. Al met al puike film voor mensen die goed slapen, maar trek wel de lakens goed over je heen.
Meer over Rule #1
Geplaatst door: Finn | zaterdag 24 januari 2009
Labels: Film
Wie na de omschrijving 'snoeiharde gangster-en-het-meisjefilm' hoopt op een gestyleerde Tarantinoeske film komt bedrogen uit. Het publiek werd daarentegen getrakteerd op een sociaal drama in de betere Aziatische filmtraditie. Je volgt het relaas van een zwaar getraumatiseerde schuldeninner die een verhouding begint met een schoolmeisje.
Tegen de achtergrond van, vermoedelijk Seoul, ontspint zich het verhaal van gewelddadige schurken uit ontwrichtte gezinnen die het geweld van generatie op generatie doorgeven en waar vrouwen die in de verdrukking raken. Een ietwat clichématig thema dat overeind blijft door ronde goed geacteerde karakters, een consistente opbouw, rustig tempo en mooi camerawerk.
Maar het was geen film zonder kritiekpunten. Het gangsterliefje is duidelijk op de hoogte van het feit dat haar love interest de dood van haar moeder op zijn geweten heeft. Toch lijkt zij volledig gevrijwaard van enig wraakgevoel. Dit kan misschien vergeven worden daar wraakgevoelens de gangster consumeren en zij een mooi tegenwicht biedt. Maar het was toch niet helemaal overtuigend.
Grootste kritiekpunt zijn echter de vechtscènes, of liever de 'in elkaar ros scènes'. Om dynamiek aan het gebeuren te verlenen gebruiken de filmmakers zeer bewegelijke close ups. De 'cameraman met Parkinson' is echt een moderne filmziekte. Het wekt slechts duizeling op en verdoezeld de actie. Eén of twee van dergelijke scènes kunnen nog wel, maar na de zevende keer gaat alles op elkaar lijken en bekruipt de neiging om af te haken.
Gelukkig werd dit ongenoegen in Breathless ruimschoots gecompenseerd met ontroerende momenten, onderkoelde humor en een moralistisch verhaal (niks mis mee) die sentimentaliteit weet te vermijden.
Geplaatst door: Sven | vrijdag 23 januari 2009
Labels: Film
Gisteren gezien op het filmfestival: Not Quite Hollywood.
Sandra de Haan was er ook en schreef een leuke recensie.
In sneltreinvaart neemt Hartley ons mee door de geschiedenis van de Australische genrefilm van eind jaren ’60 tot ergens in de jaren ’80. Ozploitation in geuren en kleuren, vooral veel rood. Want nepbloed, daar wisten ze wel raad mee. Australië had nauwelijks een filmcultuur, tot de hippies en avonturiers besloten een typisch Australische versie te maken van wat in de VS al bestond: grensverleggende experimenten met carchasers, vechtende motorbendes, gillende naakte vrouwen, monsters (killer kangaroos!), softporno, Kung Fu en bijlzwaaiende psychopaten. De voor Italië en de VS exotisch aandoende setting en doldwaze scenario’s werden een internationaal succes. Een fontein van kots (denk aan Little Britain), dat was ook voor de vrijgevochten Amerikanen sensationeel. Plots had Australië een succesvol exportproduct! Maar daar was niet iedereen blij mee. De goede naam van Australië stond op het spel, volgens een hier aan het woord gelaten criticus.
Deze compilatie van 102 propvolle minuten trash culture had prima gepast in een ‘Nacht van de wansmaak’. Het stuntwerk is legendarisch te noemen, zo gevaarlijk dat sommigen het niet overleefden. Met motor en al van een hoge klif in zee springen? Waarom niet? Met een truck door een huis heen rijden, met een actrice op de eerste verdieping? Moet kunnen. De wel erg korte snippers interview met acteurs, critici en regisseurs geven een goed beeld van de scene destijds. Acteurs lieten zich in de fik steken, actrices gingen close up uit de kleren, maar rijk werden ze er niet van. Not Quite Hollywood is een vermakelijke achtbaan van spectaculaire stunts, charmant stuntelende acteurs, gore, een straalbezopen Dennis Hopper en monsters van papier maché. Let op de piepjonge Nicole Kidman. Quentin Tarantino prijst door de hele documentaire heen zijn favoriete films aan en voorziet een comeback van het genre, met als voorbeeld de populaire Saw-serie.
Bedankt Sandra
Deel dit via StumbleUpon
Geplaatst door: Sven | woensdag 21 januari 2009
Labels: Film
Het IFFR is weer echt dichtbij en de hectiek is al voelbaar. Page 71 heeft net zijn kaarten opgehaald en het zijn de volgende geworden:
Achilles and the Tortoise
Art of the Devil 3
Blind Loves
Breathless
Bronson
Gomorra
Involuntary
I Sell the Dead
Nightmare Detective 2
Not Quite Hollywood
Rule #1
Slumdog Millionaire
That's It
The Dark Harbour
The Dead Girl's Feast
Tokyo Sonata
Tony Manero
Snel zoeken binnen ons weblog
Stuur ons je interessante links.